روه

روه. ( ع مص ) جنبیدن بر روی زمین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
روه. [ رَ ] ( ع مص ) جنبیدن آب بر روی زمین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
روه. ( اِ ) سیرت نیک و پارسایی و روهبان مرکب از این است. ( از ناظم الاطباء ) ( برهان ) ( آنندراج ).
روه. ( اِخ ) نام کوهی است در توابع کابل. ( برهان ) ( آنندراج ).

نام کوهی است در توابع کابل

💡 جمله بنشستند اندر پیش کوه کرد عیسی روی سوی آن گروه

💡 بین بر زمین گروه غزال از پی گروه بین بر هوا قطار کلنک از پس قطار

💡 ور ایدونک لشکر همه همگروه به جنگ اندر آید به کردار کوه

💡 نشیب و فراز بیابان و کوه به هر سو شده مردمان هم گروه

💡 به مغرب گروهی است صحرا خرام مناسک رها کرده ناسک به نام

💡 گروهی که یارند با نوش‌زاد که جز مرگ کسری ندارند یاد