روشن

روشن. [ رَ / رُو ش َ ] ( ص ) تابناک. نورانی. منور. درخشان. تابان. ( ناظم الاطباء )( فرهنگ فارسی معین ). چیز دارنده نور مثل چراغ و آفتاب و اطاق روشن. ( فرهنگ نظام. ). مُضی ٔ. منیر. باهر.بافروغ. مقابل تاریک. ( یادداشت مؤلف ): 
تا همه مجلس از فروغ چراغ 
گشت چون روی دلبران روشن.رودکی.

اسم: روشن (دختر) (فارسی) (تلفظ: ro (w) šan) (فارسی: روشن) (انگلیسی: rowshan)
معنی: درخشان، بینا، شاد، مسرور، درست کار، معتمد، دارای نور، تابنده، ( به مجاز ) آگاهِ با بصیرت، تابان

💡 حکم بر ظاهر اگر هم می‌کنی چیست ظاهرتر بگو زین روشنی

💡 چو ریگی است تیره گران‌سایه نادان چو آبی است روشن سبک‌روح دانا

💡 ام واب را دیده و دل کرده روشن از جمال آنکه مو جد چارام را همچو هفت آباستی