رهیده

( رهیدة ) رهیدة. [ رَ دَ ] ( ع ص، اِ ) زن جوان نازک اندام تازه روی. ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). || نوعی از طعام که از گندم کوفته و شیر ترتیب دهند. ( ازاقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
رهیده. [ رَ دَ / دِ ] ( ن مف / نف )نجات یافته. خلاص شده. ( فرهنگ فارسی معین ). فائز. مستخلص. ( یادداشت مؤلف ). منجو. ( منتهی الارب ): انهیار؛ رهیده شدن. انقیاص؛ رهیده شدن. انبشاق؛ رهیده شدن بندآب. ( تاج المصادر بیهقی ). هور؛ رهیده شدن. ( دهار ).

رهاشده، آزادشده، نجات یافته.

( اسم ) نجات یافته خلاص شده.
زن جوان نازک اندام تازه روی

نجات یافته.

💡 با چابکان دلبر و شوخان دلفریب بسیار درفتاده و اندک رهیده‌اند

💡 هزار شاخ برهنه قرین حلهٔ گل شد هزار خار مغیلان رهیده گشت ز خاری

💡 این گردن ما زین رسن پیسهٔ ایام کی گردد چون گردن احرار، رهیده؟

💡 مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است خرم دلی که از غم هجران رهیده است

💡 مستان جام شوق ز مستی و بیخودی از قید هست و نیست اسیری رهیده اند