دیونیس

💡 آ* خاتس، یک سیسیلی که به اریستائوس آمد تا به دیونیسوس در لشکرکشی هندی‌اش بپیوندد.

💡 در مدت یک سال ۱۹۰۶–۱۹۰۷ سه کتاب منتشر کرد، آگاهی: جانور، آدم و ابر آدم بر پایهٔ تجربه‌اش با الهیات، فردریک نیچه: روح دیونیسوسی عصر و نیچه در طرحهای کلی و گفته‌های کوتاه. نقد عقلی الهیات او پاسخی را از سوی مجلهٔ الهیات برانگیخت و او در ۱۹۰۷ ارتباط خود را با آن جامعه گسست. دو کتابش در بارهٔ نیچه نخست در انگلستان به عنوان آشنایی سیستماتیک با اندیشهٔ نیچه‌ای به چاپ رسید.

💡 لاتیشف به نقل از دیونیس اسکندرانی مورخ قرن دوم میلادی اقوام اطراف دریای مازندران را بدین ترتیب نام می‌برد: سکاها، اون‌ها، کاسپ‌ها، کادوس‌ها، آلبان‌ها، ماردها، تپورها و هیرکانی.

💡 در اساطیر یونان باستان، دیونیس به عنوان خدای شراب و جشن شناخته می‌شد که نماد شادی، شور و هیجان در میان مردم آن دوران بود.

💡 بسیاری از نمایش‌های تئاتری در دوران باستان اغلب با الهام از داستان‌های مربوط به دیونیس و جشن‌های آیینی او بر روی صحنه اجرا می‌شدند.

💡 نمادهای مربوط به دیونیس در آثار هنری کلاسیک، اغلب نشان‌دهنده پیوند عمیق میان طبیعت، لذت و رهایی از بندهای سخت و محدودیت‌های زندگی هستند.