آلوده دامانی

💡 ترا دل مانده در قید تن از آلوده دامانی وگرنه دانه چون شد پاک با خرمن نمی سازد

💡 ترا پاک آفرید ایزد، ز خود شرمت نمی‌آید که روزی پاک بودستی، کنون آلوده دامانی

💡 مکن ز آلوده دامانی (سحاب) اندیشه تا داری هم از فیض سحاب لطف ایشان چشم احسان‌ها

💡 ز می تر دامنی وز بیخودی سازی گریبان چاک مگر گشتت گریبان چاک ازین آلوده دامانی؟

💡 نه از پیوند هر آلوده دامانی بود باکش همین ترسد ز من آلوده گردد دامن پاکش

💡 عکس خود را دید در می زاهد کوتاه بین تهمت آلوده دامانی به جام باده بست

💡 آن شخصیت در داستان، با رفتاری آلوده دامانی، توانست اعتماد اطرافیان خود را از دست بدهد و مورد انتقاد همگان قرار گیرد.

💡 او سعی داشت با حفظ پاکی روح خود، از قرار گرفتن در موقعیت‌های آلوده دامانی و سقوط اخلاقی پرهیز کند.

💡 در آن دوران، هر کس که به رفتارهای آلوده دامانی متمایل می‌شد، از نظر جامعه و خانواده خود طرد می‌شد.