آلوده دامان

💡 سرشک از ننگ دامنشان به سوی دیده برگردد زنند اما ملک را طعنه آلوده دامانی

💡 بخت کوس مقبلی زد کز قضا شد نامزد همچو من آلوده دامانی به عشق پاک او

💡 تا گریبان دامن از خار تعلق چیده ام همچو بحر از خار و خس آلوده دامان نیستم

💡 مصور گر کشد تمثال ما ز آلوده دامانی عجب نبود ورق از خود فشاند کرده ما را

💡 پای خواب آلوده دامان صحرا می کند آهوی رم کرده را گیرایی مژگان تو

💡 سوی محرابم مخوان ای پاک دین بهر خدای زانکه در بزم شراب، آلوده دامانم چو شمع

💡 در داستان‌های حماسی، قهرمان داستان همواره تلاش می‌کند تا با حفظ شرافت و پاکدامنی، از اینکه دامنش به گناه یا شر آلوده شود، پرهیز کند.

💡 شاعر در این بیت، با استفاده از تعبیر آلوده دامان، به شدت بر لزوم حفظ طهارت روحی و دوری از رفتارهای ننگین در برابر پروردگار تاکید می‌کند.

💡 او با وجود تمام وسوسه‌هایی که در مسیر زندگی با آن‌ها روبرو بود، همواره سعی کرد که روحش آلوده دامان نماند و پاکی خود را حفظ کند.