لغت نامه دهخدا
( محنت آلوده ) محنت آلوده. [ م ِ ن َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آلوده به محنت. دردآلوده. رنجور. غمزده. قرین سختی و رنج:
مدام از پریشانی روزگار
دلش محنت آلوده تن سوکوار.سعدی.
( محنت آلوده ) محنت آلوده. [ م ِ ن َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آلوده به محنت. دردآلوده. رنجور. غمزده. قرین سختی و رنج:
مدام از پریشانی روزگار
دلش محنت آلوده تن سوکوار.سعدی.
( محنت آلوده ) آلوده به محنت