اساریر

اساریر. [ اَ ]( ع اِ ) ج ِ اَسْرار. جج ِ سرر. خطهاء کف و پیشانی. ( دستور اللغة ). || اساریر وجه؛ خطوط آن. || خوبی روی و هر دو رخسار. ( منتهی الارب ).

( اَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ اَسرار. ججِ سِرُ به معنی خط های کف دست و پیشانی، چین و شکن روی پوست چهره و دست.

= اسرار

جمع اسرار و جمع الجمع سر به معنی خطهای کف دست یاپیشانی، محاسن وخوبی های روی ورخسار
جمع اسرار خط های کف و پیشانی چین و شکنج چهره و دست.

جِ اَسرار. ججِ سِرُ به معنی خط‌های کف دست و پیشانی، چین و شکن روی پوست چهره و دست.

💡 شیر ازین سخن خرّم‌دل و خندان روی گشت و سرور و شادمانی از اساریرِ پیشانی بنمود و از سرِ احماد و ارتضا فرمود:

💡 چون تو برداشتی نقاب جلال زان اساریر بر سریر کمال

💡 در روی تو از هدی اساریر در موی تو از خدا سرائر

💡 ملک‌زاده گفت: آورده‌اند که ملکی بود که از ملوک سلف، شش فرزند خلف داشت، همه بسماحتِ طبع و سجاحت خلق و نباهت قدر و نزاهت عرض مذکور و موصوف لیکن فرزند مهمترین که باقعهٔ القوم و واسطهٔ العقدِ ایشان بود، اسرارِ فرِّ ایزدی از اساریرِ جبهتِ او اشراق کردی و نور نظر الهی از منظر و مخبرِ او سایه بر آفاق انداختی و سر انگشت ایماءِ عقل از سیماءِ او این نشان دادی.