اعسر یسر

اعسریسر. [ اَ س َ ی َ س َ ] ( ع ص مرکب ) آنکه به هر دو دست برابر کار کند. فان عمل بالشمال فهو اعسر و المؤنث عسراء. عسرأیسرة مؤنث و لایقال: اعسرایسر. ( منتهی الارب ). آنکه به هر دو دست کار کند.( آنندراج ) ( دهار ). آنکه بر دو دست کار کند و اگر بادست چپ تنها کار کند او را اعسر گویند. ( ناظم الاطباء ). چپ و راست. ( مهذب الاسماء نسخه خطی ). آنکه بهر دو دست کار کند، و اگر با دست چپ کار کند او را اعسر گویند که مؤنث آن عسراء است. و «اعسرأیسر» و «عسرأتسرة» نگویند. ( از متن اللغة ). آنکه بهر دو دست برابر کار کند. ( یادداشت مؤلف ): و عمر، اعسریسر بوده، خالد او را اعسر خواندی و ایسر نگفتی و نیز تصغیر کردی چون او بودی، گفتی اُعیسر. ( ترجمه طبری بلعمی ).

آنکه بهر دو دست برابر کار کند

💡 تا میان بزم باشد یسر دارد بر یسار تا میان رزم باشد یمن دارد بر یمین

💡 راه سفر گزینی هر سال و یمن و یسر با تو دلیل راه و رفیق سفر شود

💡 بار دگر بسوی خراسان شدی و بود هم یمن بر یمینت و هم یسر بر یسار

💡 آنراست یمن و یسر که با قوت تمیز نشناسد او ز جهل یمین خود از یسار

💡 یسار اهل هنر از یمین فرخ تست که یمن و یسر ترا باد بر یمین و یسار