استن

( آستن ) آستن. [ ت ِ ] ( اِ ) آستین. آستی. کُم:
روح اﷲ ار زآستن مریم آمده ست
صد مریم است روح ترا اندر آستین.کمال اسماعیل.کلیم از ید بیضا همین قَدَر لافد
که دست زآستن پیرهن برون آرد.شفائی.
استن. [ اَ ت َ ] ( مص ) هستن. مصدر مفروض که زمان حال آن صرف شود اینچنین: استم، استی، است، استیم، استید، استند. و گاه بجای آنها: ام، ای، است، ایم، اید، اند بکار برند. و نیز مشتقات این مصدر در آخر صیغ از ماضی مطلق درآید: ستم.
استن. [ اُ ت ُ ] ( اِ ) مخفف استون. ستون. ( جهانگیری ). رکن. ( غیاث ) ( انجمن آرا ). اسطوانة. ستون عمارت. ( برهان ) ( مؤید الفضلاء ). پالار. ( برهان ). عماد:
گریه ابرست و سوز آفتاب
استن دنیا همین دو رشته تاب.مولوی.استن این عالم ای جان غفلت است
هوشیاری این جهان را آفت است.مولوی.استن حنانه از هجر رسول
ناله میزد همچو ارباب عقول.مولوی.معجز موسی و احمد را نگر
چون عصا شد مار و استن باخبر.مولوی ( از جهانگیری ).استن من عصمت و حفظ تو است
جمله مطوی یمین آن دو است.مولوی.هر ستونی اشکننده آن دگر
استن آب اشکننده هر شرر.مولوی.جبرئیلی را بر اُستن بسته ای
پروبالش را به صد جا خسته ای.مولوی ( مثنوی دفتر 3 ص 24 ).استن حنانه آمد در حنین.مولوی.رجوع به اساطین شود.
استن. [ اَ ت َ ] ( ع اِ ) بیخ درخت پوسیده. استان. یا درختی که در بیخ آن تفرق و پراکندگی باشد و از دور بر شکل کالبد مردم نماید. استنه، یکی استن. ( از منتهی الارب ).
استن. [ اِ ت ِ ] ( اِ ) ( اصطلاح فیزیک ) واحد قوه ایست در سلسله ام. ت. اِس. و آن قوه ایست که چون بر جرم یک تن وارد آید آنرا دارای واحد شتاب این سلسله کند.
استن. [ اُ ت ُ ] ( اِخ ) بقولی نام یکی از حکام قدیم طبرستان و برخی استندار و استنداریه را از آن مشتق دانند. رجوع به استندار و سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 26 بخش انگلیسی شود.
استن. [ اِ ت ِ ] ( اِخ ) ژان. نقاش هلندی، مولد لیدن ( 1626 - 1679 م. ). او در نقاشی های خود مستان و عربده جویان و صحنه های هزل آمیز را تجسم داده است.

(اَ س ِ تُ ) [ فر. ] (اِ. ) = استون: مایعی است بی رنگ، فرار، سریع التبخیر و قابل اشتعال، با بوی اتری که از تقطیر یکی از استات ها به دست می آید و مانند یک حلال بکار می رود.
(اُ تُ ) (اِ. ) = استون: ستون، رکن.

( آستن ) = آستین
= ستون: استن این عالم ای جان غفلت است / هوشیاری این جهان را آفت است (مولوی: ۱۱۸ ).
واحد اندازه گیری نیرو در اصول m.t.s، برابر ۱۰۸ دین یا هزار نیوتن.

( اسم ) ستون رکن استوانه پالار عماد.
کرسی اوپرن

اِستِن (Sten)
مسلسل سبک بریتانیایی. از فشنگ ۹میلی متری مخصوص تپانچه استفاده می کرد که در سراسر اروپا رایج بود؛ خشابی ۳۲ تیری داشت و در حدود ۵۰۰ تیر در دقیقه شلیک می کرد. سلاحی ارزان و با ساختِ آسان بود که میلیون ها عدد از آن نیز تولید شد. نیروهای مسلح بریتانیا در جنگ جهانی دوم و پس از آن، به این نوع مسلسل مجهّز شدند و تعداد زیادی از آن را نیز به گروه های مقاومت در سراسر اروپا دادند. استن را دو افسر با نام های شپرد و ترپین ساختند و نام این مسلسل از حروف اول لاتینی نام آن دو و «ای ان» (EN) انفیلد، کارخانۀ اسلحۀ کوچک سلطنتی، گرفته شده است. نوع بی صدای آن را نیز برای استفادۀ تکاوران و مأموران مخفی ساخته اند.

استون: مایعی است بی رنگ، فرار، سریع التبخیر و قابل اشتعال، با بوی اتری که از تقطیر یکی از استات‌ها به دست می‌آید و مانند یک حلال بکار می‌رود.
استون: ستون، رکن.

💡 مهم‌ترین حدیثی که در تأییدِ امامتِ علی به آن استناد می‌شود، حدیث غدیر است.

💡 از آن کاهش نصیب دشمنش جان کاستن بادا وزان افزایش او را تا قیامت زینت افزایی

💡 صغیر از اشتیاق کوی او دارد همان افغان که در هجر نبی از استن‌حنانه پیدا شد