رسن

رسن. [ رَ ] ( ع مص ) مهار ساختن برای شتر و بستن آنرا به ریسمان. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). قرار دادن رسن برای ستور، و گویند بستن آن به رسن. ( از اقرب الموارد ). بستن ستور به رسن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ).

(رَ سَ ) [ ع. ] (اِ. ) ریسمان، طناب.

{rope} [علوم نظامی] قسمتی از خاشه که دارای یک رشتۀ بلند فلزی است و برای ایجاد انعکاس وسیع باند بسامد پایین، بر روی رادار دشمن به کار می رود

💡 بمویی دل ده این بیخویشتن را که قوّت باشد از مویی رسن را

💡 بازی رسنی نه معتمد باشد بس بگسلد این رسنت، ایا غازی

💡 از تو کدو گریخت رسن بازیی گرفت آن نیم کوزه کی رهد از چشمه معین