تخطئه

( تخطئة ) تخطئة. [ ت َ طِ ءَ ] ( ع مص ) به خطا منسوب کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). خطا گرفتن در کار کسی. ( غیاث اللغات از کنز ). گفتن کسی را که تو خطا کردی. ( منتهی الارب ). تخطی ٔ. ( ناظم الاطباء ). خطا گرفتن در کار کسی و نسبت خطا به کسی دادن. ( ناظم الاطباء ). || بدی از کسی دور کردن. یقال: خُطّی َٔ عنه ُ السوء. ( منتهی الارب ).

(تَ طِ ئِ ) [ ع. ] (مص م. ) خطاکار خواندن. کسی را به خطا نسبت دادن.

خطا بر کسی گرفتن، به خطا نسبت دادن، خطا گرفتن از کار کسی.

( مصدر ) خطا کار خواندن نادرست شمردن خطا بر کسی گرفتن.

خطاکار خواندن. کسی را به خطا نسبت دادن.

💡 «علم جدید را به بهانهٔ سکولار بودن تخطئه می‌کنند اما به جز نفرت‌پراکنی در مورد آنچه غیرخودی می‌دانند، هیچ بدیل مناسبی را عرضه نمی‌کنند».