الکترولیز

(اِ لِ تِ رُ ) [ فر. ] (اِ. ) عمل تجزیة شیمیایی به وسیلة برق، مانند: تجزیة آب در اثر جریان برق و یا تجزیه نمک طعام به کمک جریان الکتریسیته و غیره.

عمل تجزیۀ مادۀ شیمیایی به وسیلۀ جریان الکتریسیته، مانندِ تجزیه کردن آب به اکسیژن و هیدروژن.

( اسم ) عمل تجزی. شیمیایی بوسیل. برق مانند: تجزی. آب در اثر جریان برق و یا تجزی. نمک طعام بکمک جریان الکتریسیته و غیره. شکل مقابل عمل تجزی. آب را نشان میدهد ).

اِلِکترولیز (electrolysis)
ازبین بردن دایم موهای زاید، با جریان برق به وسیلۀ سوزن الکترولیتیک. در صورت عمل افراد باتجربه بسیار مؤثر است. هرچند خطر رشد دوباره یا باقی ماندن جای زخم نیز وجود دارد. نتایج این روش به کندی ظاهر می شوند و بنابراین، مدت درمان طولانی و هزینۀ آن گزاف است.
الکترولیز (باستان شناسی). الکترولیز (باستان شناسی)(electrolysis)
(یا: برق کافت؛ تجزیۀ برقی) در حفاظت باستان شناختی، فرآیند تمیز کاری، به ویژه تمیزکردن مواد و اشیائی حاصل از باستان شناسی زیرآبی؛ این فرآیند ایجاب می کند که شیء در محلولی شیمیایی فرو برده شود و جریان برق ضعیفی از میان آن و یک شباک فلزی که احاطه اش کرده است بگذرد. نمک های خورنده (یا فرساینده) به آهستگی از شیء (کاتُد) به سمت شباک (آنُد) حرکت می کنند و موجب می شوند که شیء دست ساخت تمیز شود.
الکترولیز (شیمی). الکترولیز
(یا: برق کافت؛ تجزیۀ برقی) در شیمی نتیجۀ حاصل از عبور جریان برق از محلول (الکترولیت)که منجر به حرکت یون ها به سمت الکترودها می شود. یعنی یون های مثبت (کاتیون) به سمت الکترودهای منفی (کاتد) و یون های منفی (آنیون) به سمت الکترودهای مثبت (آند) حرکت می کنند. در طول الکترولیز، واکنش یون ها با الکترودها موجب ازدست دادن الکترون یا جذب آن می شود، مایکل فارادی شیمی دان انگلیسی کشف کرد که متناسب با عبور جریان، اتم ها یا به صورت گاز آزاد می شوند و یا به صورت جامد بر روی الکترودها رسوب می کنند. برای مثال وقتی آب اسیدی شده الکترولیز می شود، یون های هیدروژن(H+) موجود بر روی کاتد برای تشکیل گاز هیدروژن، الکترون می گیرند و یون های هیدروکسید (OH-) تشکیل شده بر روی آند برای پدیدآوردن گاز اکسیژن و آب، الکترون ازدست می دهند. یکی از موارد استفاده الکترولیز، آبکاری است که در آن الکترولیت، یک محلول نمکی مثل نیترات نقره (AgNO۳) است و شیئی که عمل آبکاری بر روی آن انجام می شود الکترود منفی است، بنابر این یون های نقره را جذب می کند (Ag+). الکترولیز در بسیاری از فرآیندهای صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد. ازجمله آبکاری فلزات برای ماشین آلات و کشتی ها و همچنین تصفیۀ بوکسیت (هیدروکسید آلومینیوم). این کار پایه و اصول بسیاری از روش های تجزیه الکتروشیمیایی را تشکیل می دهد.

عمل تجزیة شیمیایی به وسیلة برق، مانند: تجزیة آب در اثر جریان برق و یا تجزیه نمک طعام به کمک جریان الکتریسیته و غیره.

💡 در صنعت برای تولید هیدروژن از گاز طبیعی بهره می‌برند و کمتر به الکترولیز آب روی می‌آورند. بیشتر هیدروژن تولیدی در نزدیکی محل تولید، در فرایند سوخت سنگواره‌ای (مانند کراکینگ) و تولید آمونیاک برای ساخت کود شیمیایی، مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. امروزه دانشمندان در تلاش‌اند تا جلبک‌های سبز را در تولید هیدروژن به‌کار ببندند.

💡 هیدروژن از راه‌های گوناگون به‌دست می‌آید، گذر بخار از روی کربن داغ، تجزیه هیدروکربن به‌وسیلهٔ حرارت، واکنش هیدروکسید سدیم یا پتاسیم بر آلومینیوم، الکترولیز آب یا از جابجایی آن در اسیدها توسط فلزات خاص.

💡 آمونیوم پرسولفات از طریق الکترولیز محلول سرد و غلیظ آمونیوم سولفات در اسید سولفوریک با چگالی جریان بالا تولید می‌شود. این روش برای اولین بار توسط هیو مارشال در سال ۱۸۹۱ معرفی شد.

💡 وی بر روی برق‌کافت نمک‌های اسیدهای چرب و دیگر اسیدها کار کرد (الکترولیز کلبه) همچنین واکنش اشمیت-کولب از دیگر موفقیت‌های او است.

💡 در برخی کاربردهای خاص که به آهن خالص نیاز است می‌توان آن را در آزمایشگاه در مقادیر کم از طریق کاهش اکسید خالص یا هیدروکسید آن با هیدروژن تولید کرد، یا می‌توان پنتاکربونیل آهن را تا ۲۵۰ درجه سلسیوس گرم کرد تا تجزیه شده و آهن خالص پودری ایجاد گردد. روش دیگر الکترولیز کلرید آهن بر روی کاتد آهنی است.