بریدنی

بریدنی. [ ب ُ دَ ] ( ص لیاقت ) درخور بریدن. || منسوب به بریدن. متعلق به بریدن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بریدن شود.

( صفت ) لایق بریدن شایست. قطع.
در خور بریدن یا منسوب به بریدن.

💡 نتوان به حق ز بال و پر جستجو رسید کاین ره به پای قطع تعلق بریدنی است

💡 بریدنی است زبانی که گشت بیهده گو گرفتنی است سر شمع چون پریشان شد

💡 عشق و کمین گشادنی، ما و ز جان بریدنی یار و کمان کشیدنی، ما و به خون تپیدنی

💡 چون عاقبت ز صحبت یاران بریدنی‌ست پیوند با کسی نکند هر که عاقل است

💡 و اگر اهل بهشت بمهمان او آیند همه را فراخ طعام و شراب دهد و همه را لباس و مرکب دهد و از آنچ او را دادند پر پشه‌ای نقصان درنیابد، و کمال نعمت آنست که هرگز بریدنی نیست چنانک گفت: «عَطاءً غَیْرَ مَجْذُوذٍ».