آتش به جان

آتش‌به‌جان
(دشنام): آتش به جان گرفته.
(قدیم): مشتاقانه و شتاب‌آلود.

💡 چون درآید این چنین آتش به جان کی گذارد نام و ننگم یک زمان

💡 شد خلیل از شعلۀ روی مهش آتش به جان فلک عمر نوح از سودای او مشحون بود

💡 تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است همچو شمع محفلم آتش به جان افتاده است

💡 ز آن ترک تندخوست که دارم به سینه سوز ز آن آتشین رخ است که آتش به جان شدم

💡 آتش به جان چند تن افتد که بی‌گناه بی‌موجبی به ملتی آتش به جان زدند

💡 دانی که من به مجمع آن شمع کیستم پروانه‌ای که از همه آتش به جان‌تر است