فرهنگ فارسی
( آمونیوم ) ( اسم ) در ترکیبات آمونیاک مجموع. ۴ بنام آمونیوم دارای خواصی شبیه بخواص فلزات قلیائی است یکی ازترکیبات آمونیاک کلرور آمونیوم یانوشادراست که جسم محلول در آب و قابل تصعید است و در سفید گری مصرف میشود.
( آمونیوم ) ( اسم ) در ترکیبات آمونیاک مجموع. ۴ بنام آمونیوم دارای خواصی شبیه بخواص فلزات قلیائی است یکی ازترکیبات آمونیاک کلرور آمونیوم یانوشادراست که جسم محلول در آب و قابل تصعید است و در سفید گری مصرف میشود.
آمونیوم. آمونیوم ( به انگلیسی: ammonium یا aminium ) با فرمول شیمیایی یک کاتیون چنداتمی با یک بار مثبت است. این کاتیون با ایجاد یک پیوند با کاتیون هیدروژن از ساختار آمونیاک ( NH۳ ) بدست آمده است. همچنین آمونیوم یک نام عمومی است که برای مواد دارای بار مثبت یا آمین های پروتون گرفته یا کاتیون های چهارتایی آمونیوم ( N+R۴ ) که در آن یک یا تعداد بیشتر ی از اتم های هیدروژن با رادیکال های آزاد آلی ( R ) جایگزین شده اند، به کار می رود.
آیوپاک برای NH۴+ نام آزانیوم ( azanium ) را به جای آمونیوم برگزیده است. همچنین به آمونیوم، «آمونیاک یونیزه شده» نیز می گویند.
با توجه به رابطهٔ زیر می توان گفت که آمونیوم به صورت میانه اسید است:
بنابراین محلول غلیظ نمک های آمونیوم با بازهای قوی تولید آمونیاک می کند. هنگامی که آمونیاک در آب حل می شود مقدار کمی از آن به یون آمونیوم تبدیل می گردد:
اینکه آمونیاک تبدیل به یون آمونیوم شود بستگی به pH محلول آن دارد. اگر pH پایین باشد تعادل به سمت راست متمایل می شود و مولکول های آمونیاک بیشتری تبدیل به یون آمونیوم می گردد ولی اگر pH بالا باشد ( غلظت یون هیدروژن کم باشد ) تعادل به سمت چپ متمایل می شود و یون هیدروکسید پروتون آمونیوم را نگه می دارد و ما بیشتر آمونیاک خواهیم داشت.
ترکیب های آمونیوم می توانند در حالت بخار روی می دهند. برای نمونه: هنگامی که بخار آمونیاک در تماس با بخار کلرید هیدروژن قرار گیرد، ابر سفیدی از آمونیوم تشکیل می شود که خیلی زود به صورت یک لایهٔ نازک جامد روی سطح ته نشین می گردد.
بازگشت آمونیوم به آمونیاک بسیار آسان است و با اضافه کردن یک محلول قلیایی قوی انجام می شود.
کاتیون آمونیوم را می توان در میان نمک های گوناگون پیدا کرد، مانند آمونیوم کربنات، آمونیوم کلرید و آمونیوم نیترات. بیشتر نمک های آمونیوم به آسانی در آب حل می شوند ولی هگزاکلروپلاتینات آمونیوم تنها نمکی است که این گونه نیست. نخستین بار هدف از تشکیل این نمک در یک آزمایش برای آمونیوم بود. نمک های آمونیوم که از نیترات و به ویژه پرکلرات درست شده اند به شدت انفجاری اند. در این موردها آمونیوم نقش عامل کاهنده را دارد.
در یک فرایند غیر معمول، یون های آمونیوم تشکیل ملغمه می دهند. این فراورده ها بوسیلهٔ برق کافت یک محلول آمونیوم با استفاده از یک کاتد جیوه ای ایجاد می شوند. این ملغمه سرانجام تجزیه می شود تا آمونیوم و هیدروژن تولید کند.
(شیمی): بنیان مثبت موجود در نمکهای بهدست آمده از واکنش آمونیاک یا مشتقات آن با اسیدها. کلریدآمونیوم.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آمونیوم نیترات به شکلی که فروخته میشود، ماده منفجره نیست. اما به راحتی به شکل ترکیبات منفجره در میآید، وقتی با سایر مواد منفجره مانند آزیدها یا آنفو ترکیب شود.
💡 اثر فضایی تری (ترت بوتیل)آمین (شیمی) واکنش های الکتروفیلی مانند تشکیل کاتیون تتراآلکانآمونیوم را دشوار می کند. نزدیک شدن و حمله به جفت تک نیتروژن برای الکتروفیل ها دشوار است (نیتروژن با رنگ آبی نشان داده شده است.
💡 انواع مختلفی از ترکیبات اگزالات وجود دارند: کلسیم اگزالات، اگزالات باریم، اسید مالیک، پتاسیم فریاگزالات و آمونیوم اگزالات.
💡 آمونیوم نیترات خالص نیز خود یک ماده منفجره است؛ اما به دلیل کم بودن حساسیت، با آن مخلوط آنفو میسازند تا بر حساسیت آن افزوده شود.
💡 فولادهای ضدزنگ گونه ۳۰۴ و ۳۱۶ با هیچیک از بازهای ضعیف مانند آمونیوم هیدروکسید، حتی در غلظتهای بالا و در دماهای بالا، تحت تأثیر قرار نمیگیرند. این فولادها در معرض بازهای قوی مانند سدیم هیدروکسید در غلظتهای بالا و درجه حرارت بالا، ممکن است به مقداری لایه برداری و ترک خوردگی دچار شوند. افزایش درصد کروم و نیکل باعث افزایش مقاومت میشود.