براز

براز. [ ب َ ] ( ع اِ ) صحرا و فضای فراخ و جای گشاده بی درخت. ( منتهی الارب )( آنندراج ). زمین فراخ و خالی. ( مهذب الاسماء ). البرزایضاً. ( مهذب الاسماء ).
براز. [ ب ِ ] ( ع اِ ) فضله و غائط. ( غیاث اللغات ) ( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ). پلیدی مردم. ( منتهی الارب ). سرگین آدمی. ( آنندراج ). غائط. مدفوع. عدزه. گه. || ( مص ) از میان صف بیرون آمدن برای جنگ کردن. برای جنگ بیرون آمدن. مبارزه. مبارزت. برون آمدن. ( غیاث اللغات ).
براز. [ ب َ] ( اِمص ) برازندگی و زیبائی و نیکویی و آراستگی. ( برهان ). برازندگی. زیبائی. ( فرهنگ اسدی ):
بحق آن خم زلف بسان منقار باز
بحق آن روی خوب کز او گرفتی براز.رودکی.- براز لفظین؛ نزد بلغا آن است که شاعر لفظ مشترک را در ربط بر نمطی آرد که از ترکیب یک معنی محبوس و دوم مقبول مفهوم شود. مثال آن:
از یمینت یم پدید آمد چو نار اندر منار
وز وجودت جود پیدا گشت چون ماء از غمام.
معنی محبوس در یمین یم و در منار نار و در وجود جود و درغمام ماء و معنی مقبول ظاهر است. ( کشاف اصطلاحات الفنون از جامعالصنایع ).
- رستم براز؛ با لیاقت و شایستگی رستم یا با مبارزت رستم:
خواجه احمد آن رئیس عادل پیروزگر
آن فریدون فرّ کیخسرودل رستم بَراز.منوچهری.مؤلف در یادداشتی نویسد: این شعر منوچهری رابرای براز بمعنی برازندگی شاهد آورده اند و غلط است.کازیمیرسکی گوید ممکن است کلمه براز از برازندگی فارسی یا براز، مبارزه عربی باشد.
|| چوبکی که کفشگران مابین کفش و قالب گذارند و درودگران میان شکاف چوب نهند بوقت شکافتن. ( برهان ). || پینه که بر جامه و غیر آن دوزند. ( برهان ).
براز. [ ب ُ ] ( اِخ ) نام طایفه ای از ایلات کُرد ایران است که تقریباً 100 خانوار میشوند و عده ای از آنها در هوباتو، قراتوره و مریوان سکنی دارند و فوق العاده جسور هستند. امیرتیمور این ایل را از خاک عثمانی به ایران انتقال داد. عده ای تخته قاپو شده بزراعت مشغول شدند و عده ای به عثمانی مراجعت کردند. و رجوع به جغرافیای سیاسی کیهان شود.

(بَ ) ( اِ. ) گُوِه، تکه چوبی که هنگام شکافتن چوب دیگر، در میان شکاف می گذارند. گاز و بغاز هم گویند.
(بُ ) [ ع. ] ( اِ. ) سرگین، مدفوع آدمی.

۱. = برازیدن
۲. (اسم مصدر ) [قدیمی] زیبایی، نیکویی.
۱. غایط، سرگین، مدفوع.
۲. = بِغاز

غایط، سرگین، پلیدی، مدفوع آدمی
( اسم ) ۱- چوبکی که کفشگران بین کفش و قالب گذارند و درود گران میان شکاف چوب نهند بوقت شکافتن گاز بغاز. ۲- پینه که برجامه و غیر آن دوزند.
برازندگی و زیبایی و نیکویی و آراستگی برازندگی.

اسم: براز (پسر) (اوستایی) (تلفظ: barāz) (فارسی: بَراز) (انگلیسی: baraz)
معنی: برازندگی، زیبایی، آراستگی

براز ( به فرانسوی: Bruz ) یک کمون در فرانسه است که در canton of Bruz واقع شده است. براز ۲۹٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهر گمینا وژشنگا خواهرخواندهٔ براز هست.

سرگین، مدفوع آدمی.
گُوِه، تکه چوبی که هنگام شکافتن چوب دیگر، در میان شکاف می‌گذارند. گاز و بغاز هم گویند.

💡 کمیته حقیقت‌یاب شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت اولین سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی، نسبت به انتقام جویی و اوج‌ گرفتن سرکوب زنان و دختران و زنان معترض و خانواده‌های قربانیان معترض ابراز نگرانی عمیق کرد.

💡 نه رودگردد از غوطهٔ‌گرز پلید نه بحر آید ز آمیزش براز قذر

💡 وی، در سال ۱۳۲۷ به نمایندگی از ملت افغانستان، اقدام به جمع‌آوری کمک برای مجاهدین فلسطینی نمود و با مجاهدان فلسطینی ابراز همدردی کرد.

💡 این همه گفتم چنین با تو براز همچنان ماندی تو اندر پرده باز

💡 حیران عشق راخبراز هجر و وصل نیست از خار خشک حال بهار و خزان مپرس

💡 تف کردن به صورت شخص به منزلهٔ ابراز نهایت تحقیر نسبت به او تلقی می‌شد.