بشور

بشور. [ ب ُ ] ( ع مص ) مژده دادن کسی را. ( آنندراج ). مژدگانی دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). و رجوع به بشر و بشارة شود.

لعن، نفرین، دعای بد.

لعن، نفرین، دعای بد، پشوروبسورهم گفته شده
مژه دادن کسی را. مژدگانی دادن.

💡 زانکه لفظ شهوت‌انگیز آورد دل را بشور تاکند گم ‌کردهٔ خود را سراغ از آن و این

💡 چشم و دل مریم شد روشن از آن خرما نخلیست از آن خرما پربار بشوریدش

💡 آبشورک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.

💡 دیوانه و مستی را خواهی که بشورانی زنجیر خودم بنما وز دور تماشا کن

💡 آبشوری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.