بدمهر

بدمهر. [ ب َ م ِ ] ( ص مرکب ) نامهربان. بی محبت. || بداندیش و بدخواه. ( از ناظم الاطباء ). || ناسازگار. و رجوع به بدمهری و مهر شود.

( ~. مِ ) (ص مر. )۱ - نامهربان. ۲ - بد - اندیش.

۱. نامهربان.
۲. بداندیش، بدخواه.

( صفت ) ۱ - نامهربان بی محبت. ۲ - بد اندیش بد خواه.

نامهربان.
بد - اندیش.

💡 بتان گل رخ مه روی لیک بدمهرند به سان ماه همه شب روند و هر جایی

💡 شنیده‌ستم که آن بدمهر بدخو دگر باره شد اندر بند ویرو

💡 کینه افلاک بین بدمهری اختر نگر در نگر کینه اختر نگر

💡 شها زمانه بدمهر بعد چندین سال که شد نصیب لبم خاکبوس این درگاه

💡 بدمهری و قطعیت او بین، که چون زبان اغلب به کام دشمن ملک است خنجرم

💡 بتیست گل رخ مه روی لیک بدمهرست به سان ماه، رخش شب رویست هر جایی