بادآور

( بادآور ) بادآور. [ وَ ] ( ن مف مرکب ) مخفف و مرخم بادآورد.کنایه از چیزی باشد که مفت و بی تعب بدست آید. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به بادآوردشود. مالی که بدست آید. آنچه را باد با خود آورد. ( شعوری ) ( فرهنگ لغات شاهنامه ). رجوع به بادآورد شود. || قلم. این معنی در هیچیک از فرهنگها نیامده است. ( شرفنامه منیری ). || سخن. این معنی در هیچیک از فرهنگها نیامده است. ( شرفنامه منیری ). || چون باد: اسب بادآورد:
یکی ترجمان را ز لشکر بخواند
به گل گون بادآورش برنشاند.فردوسی.|| شوکةالبیضاء. رجوع به بادآورد شود.
بادآور. [ وَ ] ( اِخ ) مخفف و مرخم بادآورد، گنج خسروپرویز:
دگرگنج کش نام بادآور است
فراوان درو زیور و گوهر است.فردوسی ( ازآنندراج ).دگر گنج بادآورش خواندند
شمارش بکردند ودرماندند.فردوسی.

( بادآور ) (وَ ) (اِفا. ) هر خوراکی که نفخ آورد.

( بادآور ) ویژگی غذایی که تولید نفخ می کند، بادآورنده، نفخ آور.

( باد آور ) گنج خسرو پرویز [ دگر گنج کش نام باد آور است فروان در او زیور و گوهر است ] ( فردوسی )
( صفت اسم ) ۱- آنچه که باد آنرا بیاورد ۲ - چیزی که مفت و بی تعب بدست آید مالی که بی رنج بدست آید. ۳ - همچون باد سریع تند. ۴- باد آورد شوکه البیضائ.
کنایه از چیزی که بی تعب بدست اید

💡 بسرعت برق آن باد پاروان شد و بود خدایگان بفرازش چو گنج بادآور

💡 تا ز خسرو آبروی آتش زرتشت ریخت گنج بادآور ز حسرت خاک بر سر می‌کند

💡 خسرویها به هوایت دل مسکینم کرد گنج بادآور من خاک سر کوی تو بود

💡 یافتم گنجی وز آن ترسم که روز داوری جنگ با داور فتد زین گنج بادآور مرا

💡 باکف زربخش‌ گفتی از بر تازنده رخش جای بر باد سبک پی گنج بادآور گرفت

💡 کنایت از قلم تست مرغک دانا عبارت از سخن تست گنج بادآورد