باد و بروت

باد و بروت. [ دُ ب ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) باد بروت. کنایه از عجب و تکبر و غرور و نخوت و کبر و پندار و اعجاب و طنطنه و طمطراق باشد. رجوع به باد بروت شود.

(دُ بُ ) (اِمر. ) غرور، خودنمایی.

غرور، خودنمایی.

💡 باده تو به کف و باد تو اندر سر ماست فارغ از باد و بروت حسن و بوالحسنیم

💡 این باد و بروت و نخوت اندر بینی آن روز که از عمل بیفتی بینی

💡 همه کبرند و لاف و باد و بروت همه ریشند و جبه و دستار

💡 غره نتوان زیست بر باد و بروت اعتبار چینی فغفور را یک مو سفالی می‌کند

💡 تا چه خواهی کرد آن باد و بروت که بگیرد هم‌چو جلادی گلوت

💡 کیست آن کالم که از باد و بروت ظلم کردست و خراشیدست روت