ایذاء به معنای آزار رساندن به کسی است. این واژه به نوعی به رنجاندن و آسیب رساندن به دیگران اشاره دارد. در متون مختلف، مانند ترجمه قرآن و آثار ادبی، به مفهوم ایذاء به عنوان عملی ناپسند و غیر اخلاقی پرداخته شده است. برای مثال، در داستانهای کلیله و دمنه، به اهمیت پرهیز از آزار به مردم تأکید شده و این عمل به عنوان رفتاری غیرقابل قبول معرفی میشود. در واقع، ایذاء نه تنها به معنای آزار جسمی، بلکه میتواند شامل آزار روحی و روانی نیز باشد. بنابراین، اجتناب از ایذاء دیگران به عنوان یک وظیفه اخلاقی و انسانی تلقی میشود و بر اهمیت احترام به حقوق و احساسات دیگران تأکید میکند.
ایذاء
لغت نامه دهخدا
ایذاء. ( ع مص ) کسی را بیازردن. ( زوزنی ). آزردن ورنجانیدن. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ). رنجانیدن. ( منتهی الارب ). اذیت و آزار کردن: در ایذاء مردمان... پرهیز واجب دیدم. ( کلیله و دمنه ).
فرهنگ معین
[ ع. ] (مص م. ) آزار رسانیدن، اذیت کردن.
ویکی واژه
آزار رسانیدن، اذیت کردن.