الکترود

(اِ لِ تِ رُ ) [ فر. ] (اِ. ) عنصر رسانایی که از راه آن جریان الکتریکی به یک محیط وارد یا از آن خارج شود، الکترد.

رسانایی که نشر و جمع آوری الکترون ها را به عهده دارد و در فرآیندهای الکترولیز، لوله های تخلیۀ گاز، و لامپ های الکترونی به کار می رود.

( اسم ) هر یک از میله های فلزی که در الکترولیت وجود دارند الکترود. یا الکترود مثبت. یا الکترد منفی.

{electrode} [شیمی، فیزیک] عنصر رسانایی که از راه آن جریان الکتریکی به محیط وارد یا از آن خارج شود

الکترود ماده ای رسانا است که از یک سو به بخش فلزی ( مانند سیم مسی ) و از سوی دیگر به بخش غیرفلزی ( نیمه رسانا، الکترولیت یا خلأ ) در یک مدار الکتریکی متصل می شود و بین آن ها ارتباط برقرار می کند.
این نام توسط ویلیام هیول به درخواست دانشمند مایکل فارادی از واژهٔ یونانی elektron ساخته شده است، که این معنای کهربا است ( که از آن کلمه الکتریسیته هم گرفته شده ) و هودوس به معنی یک راه است. در برخی گویش ها در ایران به آن ( میل کاربیت ) و ( باری ) هم گفته می شود.

اِلِکترود (electrode)
پایانۀ ورود جریان الکتریسته به درون ماده ای رسانا یا خروج از آن. کاتد یا آند در باتری، و میله های کربنی در قوس الکتریکینمونه هایی از الکترودند. پایانه هایی که جریان الکترون را از شیر های ترمویونی (لامپ های الکترون) گسیل می کنند یا این جریان را گرد می آورند، به الکترود موسومند. کاتدها، جوشنها (آندها)، و توریها از این جمله اند.

عنصر رسانایی که از راه آن جریان الکتریکی به یک محیط وارد یا از آن خارج شود؛ الکترد.

💡 الکترود فعال، معمولاً به شکل یک ابزار یا پروب ساخته می‌شود و توسط جراح به کار می‌رود که به آن قلم کوتر گفته می‌شود. الکترود غیرفعال، سطح بسیار بزرگتری دارد. قبلاً این الکترود که به «صفحه بیمار» موسوم بود، از یک سطح فلزی تشکیل می‌شد که زیر ران یا باسن بیمار قرار می‌گیرد. در حال حاضر بسیاری از بیمارستانها از پد الکترود یک بار مصرف به نام پلیت استفاده می‌کنند که توسط چسب به ران بیمار، متصل می‌شود.

💡 الکترومغناطیس کلاسیک شاخه‌ای از فیزیک نظری است که به پدیده‌های الکترومغناطیسی برآمده از برهم‌کنش بارهای الکتریکی و جریان‌های الکتریکی می‌پردازد. تا وقتی مقیاس‌های طول و شدت میدان به اندازه کافی بزرگ باشد که بتوان از اثرات مکانیک کوانتوم چشم پوشید (الکترودینامیک کوانتومی را ببینید)، این نظریه با دقت بالایی پدیده‌های الکترومغناطیسی را توصیف می‌کند.

💡 با فرو بردن دو الکترود در الکترولیت و اتصال آن به مدار با برق یا باتری، میله مسی حل می‌شود و یون‌های (کاتیون) مس به صورت فیزیکی به وسیله ای که نیاز به آبکاری دارد منتقل می‌شوند (توسط الکترولیت). از این رو، یک فیلم یا پوشش فلزی نازک، جامد و فلزی بر روی سطح مورد نظر تشکیل می‌شود.

💡 در سال ۱۹۶۵ سه فیزیکدان ریچارد فاینمن، سین‌ایترو تومونوجا و جولیان شوینگر به خاطر خلق نظریه الکترودینامیک کوانتومی موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شدند.

💡 غشاهای پودر کربن یا روغن پر شده از کربن سیاه اولین گزینه‌ها برای الکترودهای الاستومرهای دی الکتریک بودند. این مواد قابلیت اطمینان ضعیفی دارند و با روش‌های موجود قابل تولید نیستند. ویژگی‌های بهبود یافته را با فلز مایع، ورقه‌های گرافن، پوشش‌های نانولوله‌های کربنی، لایه‌های سطح کاشته شده از نانوخوشه‌های فلزی و غشاهای فلزی طرح دار یا راه راه حاصل می‌شوند.