افول

افؤل. [ اَ ءُ ] ( ع اِ ) ج ِفَأل، شگون. ضد طیره. ( منتهی الارب ). ج ِ فأل، بمعنی سخن خوش و نیکو. ( از اقرب الموارد ). فؤول. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به فأل و فؤول شود.
افول. [ اُ ] ( ع مص ) غایب و ناپدید شدن. ( منتهی الارب ). فرورفتن ستاره و ناپدید شدن آن. ( آنندراج ). فروشدن ستاره و ماه و خورشید. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ). فروشدن آفتاب و ماه و ستاره. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادربیهقی ). غروب، مقابل طلوع. فروشدن. فرورفتن ستاره. ( یادداشت مؤلف ). اَفْل. ( ناظم الاطباء ):
خوی با او کن کامانتهای تو
ایمن آید از افول و از عتو.مولوی.

( اُ ) [ ع. ] (مص ل. ) فرو شدن، غروب شدن.

۱. غروب کردن.
۲. پنهان شدن.
۳. ناپدید شدن ستاره.
۴. [مجاز] از دست رفتن موقعیت.

غروب کردن، پنهان شدن، ناپدید شدن ستاره
( مصدر ) فروشدن فرو رفتن پنهان شدن غروب کردن (ستاره ).
جمع فال شگون ضد طیره

فرو شدن، غروب شدن.

💡 نشد پوزش من بر شه قبول تو ای ماه عمر من آور افول

💡 بر رخ آفتاب دولت تو آسمان نانهاده داغ افول