افتاده

لغت نامه دهخدا

افتاده. [ اُ دَ / دِ ] ( ن مف /نف ) عاجز. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). کنایه از عاجز و زبون گردیده باشد. ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ): یکی گفت چرا شب نماز نمیکنی ؟ گفت مرا فراغت نماز نیست من گرد ملکوت می گردم و هر کجا افتاده ای است دست او میگیرم یعنی کار اندرون خود می کنم. ( تذکرةالاولیاء عطار ). || واقعشده. ( مؤید ).
- کارافتاده؛ در کار واقعشده. آزموده:
ز کارافتاده بشنو تا بدانی.سعدی. || کم رو. ( فرهنگ فارسی معین ). محجوب. ( یادداشت مؤلف ). || ساقطشده. ( ناظم الاطباء ). ساقط. محذوف ِ بیاض. ( یادداشت مؤلف ): در وسط این کتاب یکی صفحه افتاده دارد.( یادداشت مؤلف ).
- افتاده داشتن؛ خرم در کتاب و مانند آن. ( یادداشت مؤلف ).
|| زبون گردیده. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). زبون. ( فرهنگ فارسی معین ). بیچاره. عاجز. ( یادداشت مؤلف ):
چو خورد شیر شرزه در بن غار
باز افتاده را چه قوت بود.سعدی.افتاده تو شددلم ای دوست دست گیر
در پای مفکنش که چنین دل کم اوفتد.سعدی. || گسترده. پهن شده. انداخته شده.
- امثال:
سفره نیفتاده یک عیب دارد، افتاده هزار عیب؛ این کنایه است از اینکه کاری را که مرد بکمال نتواند کرد بهتر آنکه آن کار نکند. ( از امثال و حکم دهخدا ).
|| ضدخاسته. ( مؤید ). پرت شده. زمین خورده. ( فرهنگ فارسی معین ):
فقیهی بر افتاده مستی گذشت
بمستوری خویش مغرور گشت.سعدی.گرفتم کزافتادگان نیستی
چو افتاده بینی چرا ایستی.سعدی.خبرت نیست که قومی ز غمت بیخبرند
حال افتاده نداند که نیفتد باری.سعدی.صید اوفتاد و پای مسافر بگل بماند
هیچ افتدت که بر سر افتاده بگذری.سعدی.ره نیکمردان آزاده گیر
چه استاده ای دست افتاده گیر.سعدی.- بارافتاده؛ آنکه بارش بزمین ماند. آنکس که بار او بر مرکب بسته نشده:
یار بارافتاده را در کاروان بگذاشتند
بیوفا یاران که بربستند بار خویش را.سعدی. || متواضع. ( مؤید ). فروتن و متواضع. ( فرهنگ فارسی معین ): اشباع این که اوفتاده است دلالت تمام است بر ضم یکم. یعنی متواضع. ( شرفنامه منیری ). فروتن. خاضع:
کاین دو نفس با چوتو افتاده ای

فرهنگ معین

(اُ دِ ) (ص مف. ) ۱ - زمین خورده. ۲ - از پا درآمده. ۳ - فروتن، متواضع. ۴ - مصروع، کسی که دچار صرع شده باشد. ۵ - اطلاق شده.

فرهنگ عمید

۱. زمین خورده.
۲. ازپادرآمده.
۳. [مجاز] فروتن.
۴. [مجاز] زبون.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - پرت شده زمین خورده. ۲ - از پا در آمده سقط شده. ۳ - فروتن متواضع. ۴ - کم رو. ۵ - زبون. جمع: افتادگان.

ویکی واژه

زمین خورده.
از پا درآمده.
فروتن، متواض
مصروع، کسی که دچار صرع شده باشد.
اطلاق شده.

جمله سازی با افتاده

💡 آنچنان کانداخت چشم بد مرا دور از رخت باد چشم بد ز رویت آنچنان افتاده دور

💡 بینوا چون بلبلم، بی‌برگ چون شاخ درخت کز جمال گل بود، در مهرگان افتاده دور

💡 ترا جمع است خاطر از ره عقبی دلت خوش باد مرا زین ره ولیکن عقدهٔ بسیار افتاده

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به جنگل دورافتاده، سنگ‌ها، آزادی‌خواه، یتیم‌خانه، ۱۰٬۰۰۰ شب هیچ‌کجا و زیر صفر اشاره کرد.

💡 السقَرا یکی از دورافتاده‌ترین روستاهای عمان است و بیش از ۵۰۰ سال دیرینگی دارد.

💡 اما او نقطه ضعف هایی مانند مهار توپ دارد که بیشتر این اتفاق در آژاکس و منچستر یونایتد اتفاق افتاده است. به همین واسطه او از نقطه اوج خود بیش از حد فاصله گرفته و حتی هواداران منچستر می‌خواهند او باشگاه را ترک کند.