اسم ذات

اسم ذات. [ اِ م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اسم چون قائم بذات باشد و وجود آن وابسته به دیگری نبود آنرا اسم ذات نامند: جامه، نامه، مرد، زن، پسر، بلبل، باغ، پیل. و آن مقابل اسم معنی است. رجوع به اسم معنی شود.

اسم چون قائم بذات باشد و وجود آن وابسه بدیگری نبود آنرا اسم ذات نامند جامه نامه مرد زن.

اسم‌هایی که به صورت مستقل در خارج از ذهن وجود دارند و محسوس و قابل دیدن هستند را اسم ذات می‌گویند (مانند «گل»، «مرد»)

💡 ذاتیست کز علو تجلیست در صفات اسمای امهات مر او راست اسم ذات

💡 خوش بگو اللّه و اسم ذات بین معنیش در صورت و آیات بین

💡 خوش بگو اللّه و اسم ذات بین جمله اشیا مصحف و آیات بین

💡 خوش بگو الله و اسم ذات بین معنیش در صورت و آیات بین

💡 خوی انسان علم الاسماست کاندر اسم ذات میتوان ذات صفا را زینهاری داشتن

💡 اسم ذات اولا همینها بود لام تعریف و اختصاص فزود