آشنا ور

( آشناور ) آشناور. [ ش ْ / ش ِ وَ ] ( ص مرکب ) شناور. آشناگر. شناگر. آب باز. سابح. سَبّاح:
روان اندر او کشتی و خیره مانده
ز پهنای او دیده آشناور.فرخی.بریگ اندر همی شد مرد تازان
چو در غرقاب مرد آشناور.لبیبی.آن آشناوشی که خیال است نام او
در موج آب دیده من آشناور است.سیدحسن غزنوی.آن قَدَر دستی که خرچنگ قضا
آشناور در محیط نام اوست.عمادی شهریاری.آشناور شود خرد در خون
جان بجان کندن افکند بکنار.عمادی شهریاری.دلبسته روزگار پرزرق شدن
یا شیفته حیات چون برق شدن
چون مردم آشناور اندر گرداب
دستی زدنست و بعد از آن غرق شدن.سیدحسن اشرف.
اشناور. [ اَ وَ ] ( ص مرکب ) مخفف آشناور.شناگر. شناور. شناکننده. آشناور. سباح. بر آب رونده. و رجوع به شناگر و آشناور و اشناگر و شناور شود.

( آشناور ) شناور، شناگر، آب باز: به ریگ اندر همی شد مرد تازان / چو در غرقاب مرد آشناور (لبیبی: شاعران بی دیوان: ۴۸۳ ).
شناور، شناگر، شناکننده.

( آشناور ) ( صفت ) شناور شناگر سباح آب باز.
شناور سیاح

آشنا‌ور
(قدیم): شناگر. ستوران هم از اول زایش آشناور باشند. «ناصرخسرو»

💡 بریگ اندر همی شد باره زانسان که در غرقاب مرد آشنا ور

💡 دلم شاد از آن آتش خویش تاب تنم آشنا ور به دریای آب

💡 مانده من لب خشک و در بحر سخات آشنا ور گشته هر بیگانه‌ای

💡 به حوض گوه باشد آشنا ور بر این بود و بر این بوداست پیوست

💡 چون مردم آشنا ور اندر گرداب دستی زدن است و عاقبت غرق شدن