ایران ویج. ( اِخ ) ( سرزمین آریایی ) پس از متفرق شدن آریاییان ( هند و ایرانی )در بخشهای مختلف نجد ایران گروهی از آنان در محلی اقامت گزیدند که در اوستا بنام ائیرینم وئجه یعنی سرزمین و کشور تخمه آریایی نامیده شده. محققان محل آنراخوارزم و خیوه حالیه دانسته اند. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فرهنگ ایران باستان صص 185 - 285 و یسنا صص 33 - 52 و 54 و سبک شناسی ج 1 ص 3، 58، 304 شود.
پس از متفرق شدن آریاییان ( هند و ایرانی ) در بخشهای مختلف نجد ایران گروهی از آنان در محلی اقامت گزیدند که در اوستا بنام ائیرینم وئجه یعنی سرزمین و کشور تخمه آریایی نامیده شده. محققان محل آنرا خوارزم و خیوه حالیه دانسته اند.
در روایات نقل شده زرتشت از میهن خویش، یعنی ایرانویج افسانهای پس از گذشتن از رود بزرگ داتیک (در اوستا دایتیه) به بلخ یا باختر مقر کوی ویشتاسپ آمده بود.
زادگاه زراتوشترا در نسکها اریان وئیجو در آنسوی شط داتیا ذکر شده است[۱]
↑ کشورهای مؤمن به آیین زرتشت در فصل اول ویدودات: اریانوئیجو، هاواسوغدا، مورو، نسایا، بخدش، هرویو، وایکرتا، اوروا، هرکانه، هاراخوتی، هئتومنت، رغه، چهرا، ورنا، هپتهندو، رنگها.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این روایتها اصولاً به ساکنان شمال شرقی ایران و وطن اوستا یعنی ایرانویج تعلق داشتند و از افسانهها و داستانهای غرب و جنوب ایران که در آثار مورخهای یونانی بدان اشاره شدهاست، در این کتاب اثری دیده نمیشود.
💡 با این احوال برخی پیشنهادهایی برای جایگاه جغرافیایی آن ارائه کردهاند. محلهای پیشنهادی از خوارزم بر ساحل دریاچهٔ آرال در شمال ازبکستان تا آذربایجان، یا تا جنوب یا شمال غرب افغانستان گستردهاست. اخیراً ویلم فوگلسانگ محل ایرانویج را شمال سرزمین باستانی سُغد، در شمال رود سیحون دانسته.
