تخسیر

تخسیر. [ ت َ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( زوزنی ) ( غیاث اللغات ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ) ( آنندراج ): خسره ُ سوءُ عمله ِ؛ ای اهلکه ُ. ( اقرب الموارد ). || زیانکار گردانیدن. ( زوزنی ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( از اقرب الموارد ). || به زیان نسبت دادن کسی را. ( اقرب الموارد ). || ضرر و زیان:... فماتزیدوننی غیر تخسیر. ( قرآن 63/11 ).
در عطای ما نه تخسیر و نه کم
نه پشیمانی نه حسرت نه ندم.مولوی. || کمی. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ):
تو مبین تخسیر روزی و معاش
تو مبین این قحط و خوف و ارتعاش.مولوی.

(تَ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) هلاک کردن، نابود گردانیدن. ۲ - به زیان انداختن. ۳ - (اِمص. ) کمی.

۱. به زیان انداختن.
۲. گمراه ساختن.
۳. هلاک کردن.

۱- ( مصدر ) هلاک کردن نابود گردانیدن. ۲- ( اسم ) کمی. جمع: تخسیرات.

[ویکی الکتاب] معنی تَخْسِیرٍ: زیانکاری(کلمه خسر یا خسران به معنی از دست دادن سرمایه است، یا همهاش و یا بعضی از آن)
ریشه کلمه:
خسر (۶۵ بار)

هلاک کردن، نابود گردانیدن.
به زیان انداختن.
کمی.

💡 در رزم، شهاب ناوک او بربود، زران یوز تخسیر

💡 و امیر پشیمان شد و پیر را بنواخت و از وی بحلی‌ خواست و بازگردانیدش. و مرا چاره نیست از بازنمودن چنین حالها که ازین بیداری افزاید و تاریخ بر راه راست برود، که روا نیست در تاریخ تخسیر و تحریف‌ و تقتیر و تبذیر کردن‌. و نوشتگین ولوالجی اگر بد کرد، خود بچشید.