لغت نامه دهخدا
دوالک باختن. [ دَ ل َ ت َ ] ( مص مرکب ) بازی با دوال و تسمه. || نیرنگ و دغا و دورویی نمودن. ( یادداشت مؤلف ). مکر و حیله کردن. ( آنندراج ):
ای منافق یا سلیمان باش یا کافر به دل
چند باید با خداوند این دوالک باختن.ناصرخسرو.ز گیتی حذر دار و با او دوالک
مباز و برون کن دل از چنگ بازش.ناصرخسرو.دوالک همی باخت باچنگ شیر.نظامی.