حصانت

حصانت. [ ح َ ن َ ] ( ع اِمص ) حصافت. استواری. محکمی. استحکام. استوار شدن حصار و جز آن. ( تاج المصادر بیهقی ): و با عقل خود آن یک حصن بی حصانت را... ( جهانگشای جوینی ). || پارسائی. ( زمخشری ). پرهیزکار شدن. نهفته شدن زن. ( تاج المصادر بیهقی ).
حصانة. [ ح َص ْ صا ن َ ] ( ع اِ ) زردپای و آن مرغی است از مرغان آبی. ( زمخشری ).

(حَ نَ ) [ ع. حصانة ] (مص ل. ) استوار بودن، محکم بودن.

۱. منیع و استوار بودن.
۲. [مجاز] پارسا و پاک دامن بودن، عفیف بودن.

منیع واستواربودن، پارساوپاکدامن بودن، عفیف
۱ - ( مصدر ) استوار بودن محکم بودن. ۲ - (اسم ) استواری استحکام. ۳ - (مصدر ) پاکدامن بودن عفیف بودن. ۴ - ( اسم ) پاکدامنی عفت.

حصانة
استوار بودن، محکم بودن.

💡 اندر رزانت بس فرید اندر حصانت بس وحید سدی که چون رایش سدید حصنی که چون حزمش حصین

💡 حصانت تو بر از صد هزار حصن مشیّد رزانت تو بر از صدهزار کوه محلق