سیورسات. [ س ُ ] ( ترکی، اِ ) سورسات. ( ناظم الاطباء ). مجموع غله و خوراک لشکریان و علوفه اسبها و دیگر حیوانات. آذوقه لشکریان و سپاهیان یا پادشاهی یا امیری. ( یادداشت بخط مؤلف ). خواربار و زاد و علوفه که از روستاهای سر راه برای عبور لشکریان یا موکب خان گرد آورند. || زاد. توشه. ( فرهنگ فارسی معین ).
(سُ ) [ تر. ] (اِ. ) ۱ - زاد و توشه. ۲ - خواربار و علوفه که از روستاهای سر راه برای عبور لشکر یا موکب خان گرد می آوردند.
۱. زادوتوشه.
۲. [قدیمی] خوارباری که برای لشکر در موقع حرکت فراهم می کنند.
زادوتوشه، خواربارکه برای لشکرفراهم کنند
۱ - خوار بار و زاد و علوفه که از روستاهای سر راه برای عبور لشکر یا مرکب خان گرد آورند. ۲ - زاد و توشه.
(یا: سورسات) اصطلاحی نظامی در قدیم مأخوذ از ترکی، مجموع غله و خوراک لشکریان و علوفه و علیق اسب ها و حیوانات دیگر. آذوقۀ لشکریان و سپاهیان یا همراهان و ملازمان پادشاه یا امیری در سفر یا شکار را نیز سیورسات می گفتند. در زمان لشکرکشی ها و یا سفرهای حاکمان، جمعی سورساتچی از پیش حرکت می کردند و آب و آذوقۀ لازم را از روستاها و شهرهای مسیر راه فراهم می آوردند تا سپاهیان و مرکب هاشان به هنگام ورود به منزلگاه آسوده باشند.
زاد و توشه.
خواربار و علوفه که از روستاهای سر راه برای عبور لشکر یا موکب خان گرد میآوردند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خواست تا از شوق باطن بکام دل بسطی دهد و فصلی نگارد. دیگر باره بخاطر رسید که اینک موکب شاهنشاه رسید و نایب السلطنة رفت. لشکر ارس از دو سه سمت ارس رو آورد، عمله شاه سیورسات و جیره میخواهد. قشون شاه، مواجب و راتبه گرانی ولایت را خراب کرده، مالیات از مملکت وصول نمیشود، از شاه پول نمیرسد، قشون بی پول جنگ نمیکند. دشمن بی جنگ از پیش بدر نمیرود و اگر اندک غفلت در این حالت روی دهد نزد خدا وسایه خدا در عذاب و عقاب خواهیم بود.
