سیاه دست
سیاه‌دست، به معنای بخیل و رذل، به نوعی به افرادی اطلاق می‌شود که در رفتار خود بسیار تنگ‌نظر هستند. این واژه در واقع نشان‌دهنده‌ی صفت‌هایی چون ممسک و ناراحت‌کننده بودن می‌باشد. همچنین، در برخی موارد، این اصطلاح به معنای شوم و نحس نیز به کار می‌رود و به افرادی اشاره دارد که به نوعی بد یمن شناخته می‌شوند. به طور کلی، سیاه‌دست به آن دسته از افراد اشاره دارد که نه تنها در جنبه‌های مالی بخیل هستند، بلکه در روابط اجتماعی و انسانی خود نیز از لطف و بخشش بی‌بهره‌اند. در واقع، این مفهوم به یک ویژگی منفی در شخصیت افراد اشاره دارد که می‌تواند به تنهایی منجر به طرد شدن آن‌ها از جامعه و روابط انسانی شود.
مترادف‌ها
پلید، کثیف
متضادها
پاک دست
لغت نامه دهخدا
سیاه دست. [ دَ ] ( ص مرکب ) بخیل. ( غیاث اللغات ). کنایه از مردم بخیل و رذل و ممسک. ( برهان ). || کنایه از نحس و شوم. ( آنندراج ).
فرهنگ معین
(دَ ) (ص مر. ) ۱ - بخیل، خسیس. ۲ - پست، فرومایه. ۳ - شوم، نامبارک.
فرهنگ عمید
۱. بخیل، ممسک، خسیس.
۲. فرومایه.
۳. شوم، نحس.
ویکی واژه
بخیل، خسیس.
پست، فرومایه.
شوم، نامبارک.
جمله سازی با سیاه دست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به خون خویش گواهی دهد گرفتاری سیاه دستی صیاد از حنا پیداست
💡 می شود دل ز قبول نظر خلق سیاه دست رد صیقل آیینه درویشان است
💡 چو زلف سر نکشد با تو دهر اگرچه بتی است سفید کاخ چو عارض سیاه دست چو خال
💡 در برخی روایت‌های تاریخی، گروه سیاه دست به عنوان تشکل‌هایی شناخته می‌شوند که با فعالیت‌های مخفیانه خود، نظم موجود را به هم می‌زدند.
💡 شخصیت سیاه دست در داستان‌های قدیمی، اغلب به عنوان نمادی از نیروهای مخفی و مرموز که در سایه فعالیت می‌کنند، به تصویر کشیده می‌شود.
💡 تحلیل رفتار گروه‌های سیاه دست در متون سیاسی قدیم، به درک بهتر چگونگی شکل‌گیری جنبش‌های زیرزمینی و اعتراضات سازمان‌یافته کمک می‌کند.
