سه اسبه

سه اسبه. [ س ِ اَ ب َ / ب ِ ] ( ص نسبی مرکب ) کنایه از تعجیل و شتاب. و کسی که در کارها تعجیل و شتاب کند و سبب آن آن است که چون شخصی خواهد که بتعجیل و زود بجایی رود سه اسب همراه میبرد تا هر کدام که مانده شوددیگری را سوار شود. ( برهان ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ). کنایه از حمال زود رونده. ( غیاث ):
بگوش جان تو ناگه حدیث آن نرسید
سه اسبه جامه تو تاختن بر آن آورد.کمال الدین اسماعیل ( از شرفنامه ).

(س. اَ بِ ) (ق مر. ) شتابان، تند.

به تعجیل به شتاب.
کسی که در کارها تعجیل و شتاب کند و سبب آن آنستکه چون شخصی خواهد که بتعجیل و زود بجایی رود سه اسب همراه میبرد تا هر کدام که مانده شود دیگرایرا سوار شود

💡 سه اسبه لشکر غم بر سرم همی تازد گرم تو دست نگیری چگونه دارم پای؟

💡 اگر چه رفت بظاهر سه اسبه همچو قلم بسر برید همی راه بارگاه ازل

💡 با باغ مژده رسانید دوش پیک سحر که می رسد دو سه اسبه سپاه فصل بهار

💡 سه اسبه لقمه چابک عنان چست رکاب ز کاسه تا بدهن منزلی شمارد دور

💡 بگوش جود تو ناگه حدیث آن برسید سه اسبه خامۀ تو تاختن بکان آورد