لغت نامه دهخدا
سنگفرش. [ س َ ف َ ] ( ص مرکب ) زمینی که روی آنرا با سنگ مفروش کرده باشند. ( فرهنگ فارسی معین ).
سنگفرش. [ س َ ف َ ] ( ص مرکب ) زمینی که روی آنرا با سنگ مفروش کرده باشند. ( فرهنگ فارسی معین ).
(سَ نْ. فَ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) زمینی که روی آن را با سنگ مفروش کرده باشند.
زمین یا خیابان و کوچه که در کف آن تکه های سنگ را پهلوی هم چیده و هموار کرده باشند.
زمین یاخیابان وکوچه که درکف آن تکه های سنگ است
( صفت ) زمینی که روی آن را با سنگ مفروش کرده باشند.
سنگ فرش (pediment)
سطح فرسایشی وسیع و دارای شیب ملایمی در قاعدۀ کوهستان، حاصل از فرسایش و عقب نشینی. سنگ فرش ها از سنگ بستر تشکیل و با لایۀ نازکی از رسوبی با نامِ آبرفت پوشیده شده اند که حاصل فرسایش کوهستان است.
زمینی که روی آن را با سنگ مفروش کرده باشند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سلب سایه و سنگ فرش و غذا غم هنر فتنه و فخر شور و شرف شر