سفسطی

(سَ فْ سَ ) [ ع. ] (ص نسب. ) سو - فسطایی،منسوب به سفسطه، آن که سفسطه کند (پیرو مکتب سوفسطایی ).

آن که سفسطه می کند، سوفسطایی.

مکالمه ایست بقلم افلاطون ( قر.۴ ق م. ) که مولف در آن روشهای مباحثه و تعلیمات مدارس مبانی و بیان ایونیه و یونان کبیر را بشدت مورد انتقاد قرار میدهد.
منسوب به سفسطه، آنکه سفسطه کند
( صفت ) ۱ - منسوب به سفسطه: استدلال سفسطی. ۲ - آنکه سفسطه کند سوفسطایی.

💡 فلسفی در کیف و در کم مانده سفسطی در نفی عالم مانده