زنینه
لغت نامه دهخدا
( زنینة ) زنینة. [ زَ ن َ ] ( ع مص ) تهمت کردن و گمان نیک یا بد به کس بردن. || ( اِ ) خشک پی. ( غیاث ) ( آنندراج ).
زنینه. [ زَ نی ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی، اِ ) زن. امراءة. ( فرهنگ فارسی معین ). از جنس زن:
که از دستش نخواهد رست یک تن
اگر مردینه باشد یا زنینه.ناصرخسرو.نیز همان شب زنینه ای خواب دید. ( معارف بهاء ولد،از فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
(زَ نَ یا نِ ) (ص نسب. اِمر. ) زن، امرأه.
فرهنگ عمید
زن.
ویکی واژه
زن، امرأه.
جمله سازی با زنینه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مگر بوم و بر سنگین دلان است مگر صحرای عشق نازنینه
💡 به ریش تیس و به بینی پیل و غبغب گاو به خرس رقص کن و بوزنینهٔ لعاب
💡 که از دستش نخواهد رست یک تن اگر مردینه باشد یا زنینه
