زنینه

( زنینة ) زنینة. [ زَ ن َ ] ( ع مص ) تهمت کردن و گمان نیک یا بد به کس بردن. || ( اِ ) خشک پی. ( غیاث ) ( آنندراج ).
زنینه. [ زَ نی ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی، اِ ) زن. امراءة. ( فرهنگ فارسی معین ). از جنس زن:
که از دستش نخواهد رست یک تن
اگر مردینه باشد یا زنینه.ناصرخسرو.نیز همان شب زنینه ای خواب دید. ( معارف بهاء ولد،از فرهنگ فارسی معین ).

(زَ نَ یا نِ ) (ص نسب. اِمر. ) زن، امرأه.

زن.

زن، امرأه.

💡 مگر بوم و بر سنگین دلان است مگر صحرای عشق نازنینه

💡 به ریش تیس و به بینی پیل و غبغب گاو به خرس رقص کن و بوزنینهٔ لعاب

💡 که از دستش نخواهد رست یک تن اگر مردینه باشد یا زنینه