زمین‌چهر

{landform} [زمین شناسی] مجموعۀ خصوصیات فیزیکی قابل تشخیص و شکل های ویژه

زمین چهر ( به انگلیسی: Landform ) در علوم زمین شناسی مجموعهٔ خصوصیات فیزیکی قابل تشخیص و شکل های ویژه و یا به شکل یا اشکال طبیعی سطح زمین گفته می شود، مانند دشت ها، دره ها، فلات ها، کوه ها و پدیده هایی که در سطح زمین ایجاد شده و عوامل درونی یا بیرونی در ایجاد آن نقش داشته و دارند.
زمین چهر در زیرشاخه های علوم زمین مانند زمین شناسی و زمین ریخت شناسی، واحدی جغرافیایی است که به شکلی گسترده بر پایهٔ شکل سطح و محلش در چشم انداز تعریف می شود، و به عنوان بخشی از زمین و بدین روی عنصری از توپوگرافی به شمار می رود. عناصر زمین چهر همچنین شامل چشم اندازهای دریایی و ویژگی های پهنه های آبی مثل خلیج ها، شبه جزیره ها، دریاها و به همین ترتیب، شامل ویژگی های عوارض زیرآبی همچون رشته کوه ها و آتش فشان های زیر آب، و حوضه های اقیانوسی بزرگ می شود.

مجموعۀ خصوصیات فیزیکی قابل‌تشخیص و شکل‌های ویژه.

💡 آتشفشان مرکب به زمین‌چهرهای مرکب و مختلط آتشفشانی گفته می‌شود که از مراکز آتشفشانی و جریان‌های گدازه مرتبط با آن و سنگ‌های آذرآواری تشکیل شده‌است. این نوع زمین‌چهرها ممکن است بر اثر تغییر در ویژگی‌های فوران آتشفشانی یا در محل دهانه اصلی در یک آتشفشان خاص پدید آیند. آتشفشان‌های چینه‌ای نیز ممکن است کاسه آتشفشانی بزرگ‌تری پدیدآورند که توسط یک گنبد گدازه‌ای پر می‌شود، یا اشکل چندگانه کوچک دیگری مانند مخروط اخگری، گنبد گدازه و دهانه آتشفشانی نیز ممکن است در لبه دهانه آتشفشان ایجاد شود.