زاغه نشین

( ~. نِ ) (ص مر. ) ۱ - ساکن زاغه. ۲ - (کن. ) بینوا، تهی دست.

ساکن زاغه.
بینوا، تهی دست.

💡 واقعه آتش‌سوزی مسجد جامع کرمان به رخدادی گفته می‌شود که طی آن مردم شهر کرمان برای مراسم چهلم کشته شدگان میدان ژاله مراسم یادبودی به دعوت روحانیون شهر برگزار کردند که در آن زاغه نشینان با حمایت مأموران شهربانی وارد مسجد جامع شدند و طی درگیری عده ای از مردم زخمی یا کشته شدند. این رخداد، پس از وقوعش تأثیر مستقیم و بارزی بر جریان مبارزات مردم کرمان و حتی استانهای دیگر کشور در جریان انقلاب ایران (۱۳۵۷) داشت.