درویزه

درویزه. [ دَرْ زَ ] ( اِ ) درویژه. دریوزه و گدائی. ( برهان ). گدائی. ( جهانگیری ). گدائی کردن بردرها، چه یوز و یوزه جستجو و دریوزه به معنی جستجو از درها به دریوزه کردن. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). خواهش. استدعا. گدائی و سؤال به کف. ( ناظم الاطباء ). تقاضا: التماس کردند که فلان رنجور است توجه خاطر شریف درویزه می نماید فرمودند اول بازگشت حسنه می باید آنگاه توجه خاطر شکسته. ( بخاری ). در کاسه پیروزه فلک همین یک مشت خاک بدست کرده کز آن درویزه چاشت وشام توان طلبید. ( منشآت خاقانی چ دانشگاه ص 150 ).
جامه درویزه در آتش نهاد
خرقه پیروزه را زنار کرد.عطار.فروغت در کدامین خاک پیوست
که نز درویزه خورشید و مه رست.امیرخسرو ( از جهانگیری ).- درویزه کردن؛ تکدی کردن: درویشی را شاگردی بود برای او درویزه می کرد روزی از حاصل درویزه او را طعامی آورد و آن درویش بخورد. ( فیه مافیه چ فروزانفرص 121 ).
|| در مورد زیر درویزه ظاهراً به معنی حجره و خانقاه بکار رفته ولی در کتب لغت به این معنی دیده نشد: بر پهنای مسجد رواقی است و بر آن دیوار دری است بیرون آن در دو درویزه است از صوفیان. ( سفرنامه ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص 29 ).

(دَ زِ ) (اِ. ) نک دریوزه.

= دریوزه

( اسم ) ۱ - بینوایی تهی دستی. ۲ - گدایی کدیه سوال.
در ویژه در یوزه و گدائی گدائی گدائی کردن بر درها

نک دریوزه.

💡 بود فردوس برین از مقدم جانانه ام خضر میاید پی درویزه در کاشانه ام

💡 ز درهای کریمان ناامید از بس که برگشتم به دستم کاسه درویزه گر جام توکل شد

💡 ندارد خانه درویزه گر زنجیر دربندی گره چون غنچه بر پیشانی سایل نمی باشد

💡 لطف یک روزه تلافی نکند عمری را که به درویزه اقبال جفا گشت تلف

💡 تو خیره دیدنی من نگر که هر باری غبار خنگ من درویزه از صبا کرده