ذروان
لغت نامه دهخدا
ذروان. [ ذَرْ ] ( اِخ ) نام جایگاهی در شعر کثیر. || نام حصنی به یمن نزدیک صنعاء. || نام چاهی بنی زریق را بمدینه.
جمله سازی با ذروان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعر بزرگ با کلمات بسیار زیبا و پرکشش خود، توانست عظمت و شکوه ذروان کوهها را در میان سطور اشعار خود به شکلی منحصربهفرد به تصویر بکشد.
💡 رسیدن به ذروان موفقیت و پیروزی، نیازمند تلاش بسیار زیاد، صبر بیپایان و پشتکار مستمر در مسیر دشوار زندگی و عبور از چالشهای بسیار بزرگ است.
💡 در آن داستان افسانهای، قهرمان داستان تلاش کرد تا از ذروان کوهستان عبور کند و به سرزمینهای ناشناختهای که در آن سوی ابرها بودند، برسد.