دجاله

لغت نامه دهخدا

( دجالة ) دجالة. [ دُ ل َ ] ( ع اِ ) قطران. ( منتهی الارب ).
دجالة. [ دَ ل َ ] ( ع اِ ) کاروانسرای بزرگ. ( مهذب الاسماء ). کاروان بزرگ.
دجالة. [ دَج ْ جا ل َ ] ( ع اِ ) گروه بزرگ. ( منتهی الارب ). گروه همسفران کثیر که زمین را پوشانند. ( از اقرب الموارد ). || نژاد و سلاله کوتاه قد. طایفه قصیرالقامه. ( از دزی ج 1 ص 425 ).

فرهنگ معین

(دَ جّ لِ یا لَ ) [ ع. دجالة ] (اِ. ) گروه بزرگ، دستة عظیم.

فرهنگ عمید

۱. گروه بزرگ.
۲. گروهی از مردم.

فرهنگ فارسی

( اسم ) گروه بزرگ دسته بزرگ.
قطران

ویکی واژه

دجالة
گروه بزرگ، دستة عظیم.

جمله سازی با دجاله

💡 دجالها را برکشد با صد مذلتشان کشد هم نار گبران خامشد هم آب ترسا ریخته

💡 قصه دجال را هستی اگر در انتظار هرطرف دجالها گردیده ظاهر صدهزار

💡 اغیار کیست مقدرت مهدی دجالها فشرده بمنشارم