خوش دامن

خوشدامن. [ خوَش ْ / خُش ْ م َ ] ( اِ ) خوشتامن. مادرزن. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ):
بگویم ای زن تو گشته قلتبان شوهر
سه پایه زن شده خوشدامن ترا داماد.سوزنی.|| مادر شوهر. خوشتامن. ( از برهان قاطع ).

( ~. مَ ) (اِمر ) نک خُشدامن.

= پاکدامن

( اسم ) مادر زن مادر شوهر.
خوشتامن مادر زن

💡 وسعت آباد دل، افتاده حزین در پیشت برو از خویش که خوش دامن صحرایی هست

💡 ابر خوش دامنی به ما افشاند بر سر کوه برف را بنشاند

💡 ای خواجه خوش دامن دیوانه توی یا من درکش قدحی با من بگذار ملامت را

💡 آمد بهار مهربان سرسبز و خوش دامن کشان تا باغ یابد زینتی تا مرغ یابد شهپری

💡 من از عشقت گریبان چاک کردم تو خوش خوش دامن از من در کشیدی

💡 چون عصا و خرقهٔ او خرقه‌شان جمله سوی طور خوش دامن کشان