خماخسرو

خماخسرو. [ خ َ خ ُ رَ / رُو ] ( اِ مرکب ) نام نوایی است از موسیقی. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ):
بگیر باده نوشین و نوش کن بصواب
به بانگ شیشم و با بانگ اخسر سگزی
بلفظ پارسی و چینی خماخسرو
به لحن مویه زال و قصیده نغزی.منوچهری.برد هوش و جان من خنیاگرش
چون نخست اندر خماخسرو نواخت.؟ ( فرهنگ جهانگیری ).

(خُ خُ رُ ) (اِمر. ) یکی از آهنگ های موسیقی قدیم.

از الحان قدیم ایرانی.

یکی از آهنگ‌های موسیقی قدیم.

💡 به لفظ پارسی و چینی و خماخسرو به لحن مویهٔ زال و قصیدهٔ لغزی