خم دادن

خم دادن. [ خ َ دَ ] ( مص مرکب ) برگردانیدن. منحنی کردن. دولا کردن. کج کردن. تعویج. تعقیف. حنو. تحنیه. تحنیت. عطف. اماله. ( یادداشت بخطمؤلف ):
فروبرد سر سرو را داد خم
به نرگس گل سرخ را داد نم.فردوسی.گر ز خیمه سوی جنگ آمد و خم داد کمان
دشمن او را چه به صحرا و چه در حصن حصین.فرخی.چون بصف آید کمان خویش دهد خم
از دل شیران کینه کش بچکد خون.فرخی.چه شوی رنجه بخم دادن بالای دراز.فرخی.اندر رکوع خم ندهد پای و پشتشان
لیکن به پیش میر بکردار چنبرند.ناصرخسرو.کدامین سرو را داد او بلندی
که بازش خم نداد از دردمندی.نظامی. || کنایه از رد کردن و دفع نمودن. ( انجمن آرای ناصری ):
شاهی که چو کردند قران پیلک و دستش
البته کمان خم ندهد حکم قران را.انوری.

(خَ. دَ ) ۱ - (مص م. ) کج کردن. ۲ - (مص ل. ) مطیع شدن، نرمی نشان دادن.

( مصدر ) ۱ - کج کردن پیچیدن تاب دادن. ۲ - دفع کردن رد کردن. ۳ - مقاومت کردن.
بر گردانیدن منحنی کردن

کج کردن.
مطیع شدن، نرمی نشان دادن.

💡 پاسخم دادند خندان کای عزیز این بپوشیدست اکنون بر تو نیز

💡 آمد آن پیره‌زن به دم دادن خامهٔ خام را به خم دادن

💡 دو کس را در ره دین تخم دادند ره دنیا بهر کس برگشادند

💡 گفتم ای جان جهان خدمت تو بوسه بسست چه شوی رنجه به خم دادن بالای دراز