لغت نامه دهخدا
خشکه مقدس. [خ ُ ک َ / ک ِ م ُ ق َدْ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه اطاعت صرف از ظواهر شریعت کند. خشک مقدس. رجوع به خشک مقدس شود.
خشکه مقدس. [خ ُ ک َ / ک ِ م ُ ق َدْ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه اطاعت صرف از ظواهر شریعت کند. خشک مقدس. رجوع به خشک مقدس شود.
( ~. مُ قَُ دَ ) [ فا - ع. ] (ص. ) ویژگی آن که در انجام امور مذهبی به ظواهر توجه دارد نه به باطن یا در ظواهر امور دینی سخت گیر است.
آنکه اطاعت صرف از ظواهر شریعت کند خشک مقدس.
ویژگی آن که در انجام امور مذهبی به ظواهر توجه دارد نه به باطن یا در ظواهر امور دینی سخت گیر