لغت نامه دهخدا
خاک چینی. [ ک ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خاکی که برای چینی سازی بکار میرود و معادن آن اغلب در آذربایجان و بین قم و طهران یافت میشود.
خاک چینی. [ ک ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خاکی که برای چینی سازی بکار میرود و معادن آن اغلب در آذربایجان و بین قم و طهران یافت میشود.
خاکی که برای چینی سازی بکار میرود و معادن آن اغلب در آذربایجان و بین قم و طهران یافت میشود.
{china clay} [سرامیک] رُس سفیدپختی (white-firing clay ) که عمدتاً از کانی کائولینیت تشکیل شده است متـ. کائولن kaolin
رجوع شود به:کایولین
رُس سفیدپختی (white-firing clay) که عمدتاً از کانی کائولینیت تشکیل شده است
💡 از فلک یا از زمینی، از یساری یا یمینی از حبش یا خاک چینی، از ختن یا فاریابی