حیص و بیص

( ~ُ بِ ) [ ع. ] (اِمر. ) گیر و دار، تنگی و گرفتاری.

۱. تنگی، گرفتاری، گیرودار.
۲. تنگی و گرفتاری که رهایی از آن ممکن نباشد.

سعد بن محمد بن سعد صیفی تمیمی شاعری است مشهور از مردم بغداد که به ابوالفوارس ملقب بود.

گیر و دار، تنگی و گرفتا

💡 علم نبود غیر علم اهل بیت جمله دیگر حیص و بیص و هیت و کیت

💡 اندر این حیص و بیص آن مأمور با دو تن‌ همچو خود عوان‌و جسور

💡 حیص و بیص کاذب وقطا له و منه بکاء بغداد