ثالوث

ثالوث. ( ع اِ ) آنچه مرکب از سه شده باشد. || ثالوث اقدس؛ أب و ابن و روح القدس در مذهب نصاری. أقانیم.

[ ع. ] (اِ. ) آن چه مرکب از سه باشد.،~ اقدس اب. ابن. روح القدس (در آیین نصاری ).

۱. آنچه مرکب از سه باشد، آنچه از سه چیز ترکیب شود.
۲. [مجاز] در مسیحیت، اب، ابن، و روح القُدُس، ثالوث اقدس.

آنچه مرکب ازسه باشد، آنچه ازسه چیزترکیب شود، اصطلاح مسیحیان: اب وابن وروح القدس(ثالوث اقدس )
( اسم ) آنچه مرکب از سه باشد. یا ثالوث اقدس. اب ابن روح القدس ( در آیین نصاری ) اقانیم.

آن چه مرکب از سه باشد.؛~ اقدس اب. ابن. روح القدس (در آیین نصاری)

💡 تسونگ برای جلب رضایت مردم کم‌کم صحبت از بهشت و دوزخ کرد و گفت افرادی که نیکوکار هستند به بهشت می‌روند که مکان آن جزیره‌ای است بین چین و ژاپن و تاکنون کسی از آنان بازنگشته‌است و دوزخ مکانی است که در آن افراد بد عذاب و شکنجه می‌شوند. از آن زمان به بعد در آیین تائو روحانیون آمدند و به این اندیشه‌های خرافی دامن زدند و مردم به لائو تزو اعتقاد خاصی پیدا کردند. آن‌ها تزو را خاقان عالم زبر جدین می‌دانستند. کم‌کم تثلیت و سه‌گانه پرستی در آیین ریشه پیدا کرد و ثالوثی به نام سه گوهر طاهر که شامل (لائوتزو/لینگ پانو/یوهوانگ) بود شکل گرفت.

💡 محمد صادقی تهرانی، از میرزا مهدی با عناوینی مانند «عالم نحریر و علامة کبیر کان فی سلک الفلاسفة المنطقیین و العرفاء الرسمیین، ثم أصبح من أکبر المعارضین لذلک الثالوث» و «بحر المعارف الربانیة، المتحقق بحقیقة من المعرفة الشهودیة» تجلیل می‌کند.