تلالؤ

(تَ لَ لُ ) [ ع. ] (مص ل. ) درخشیدن، برق زدن.

۱. درخشیدن، برق زدن.
۲. درخشندگی.

درخشیدن، برق زدن.

💡 باشد آن نور تلالؤ در قصور وز مه رخسار مهر آثار حور

💡 فی الکأس تلالؤ الحمیا یکفی لک هذه العلامات

💡 از تلالؤ خیره گردد چشم او آیدش از فر و حشمت سر فرو